“Władysław Bełza
O celu Polaka
Polaka celem:
Skrucha przed Bogiem,
Mir z przyjacielem,
A walka z wrogiem.
Cześć dla siwizny,
Czyste sumienie,
Miłość Ojczyzny
I poświęcenie.
Chętnie krew własną,
Dać w dobrej sprawie,
Zacnie i jasno,
Dążyć ku sławie.
Umieć na progu
Złożyć urazy,
Mieć ufność w Bogu
I żyć bez skazy.
Trudy i znoje,
Znosić z weselem,
To, dzieci moje,
Polaka celem.”
A ja tylko powtórzę za J.Słowackim : “…smutno mi Boże”
Gdybym miała użyć współczesnej mowy potocznej byłyby to same nie parlamentarne przekleństwa. No cóż…jakie czasy taka mowa 
Dodaj komentarz
Brak komentarzy.
Komentarze RSS Identyfikator URI TrackBack
